UWAGA! Nasza strona internetowa wykorzystuje pliki cookies w celu zapewnienia Ci komfortu przy przeglądaniu serwisu i korzystania z dostępnych usług. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Możesz w dowolnym momencie zmienić ustawienia przeglądarki decydujące o sposobie ich użycia.

Dowiedz się więcej o polityce cookies.Zamknij

Polish English German Russian

Historia Cechu

HISTORIA CECHU STOLARZY SWARZĘDZKICH

Od początku istnienia miasta rozwijało się w Swarzędzu rzemiosło. W XVII wieku powstał cech wspólny dla wszystkich rzemieślników. Miasto było wówczas jednym z ważniejszych ośrodków włókienniczych w Wielkopolsce, funkcjonowało wtedy 90 warsztatów tkackich. Niestety, koniunktura dla tej branży skończyła się w połowie XIX wieku, między innymi, w związku z brakiem środków finansowych oraz nienadążaniem za mechanizacją branży. Kolejnym rzemiosłem, które zaczęło dominować w Swarzędzu na przeciąg blisko 150 lat, stało się stolarstwo. Początki tego, popularnego do dziś w Swarzędzu rzemiosła, sięgają 1870 roku, kiedy - zachęceni finansowo przez władze pruskie - przybyli tu niemieccy fachowcy i pozakładali szereg warsztatów. Z czasem wśród mistrzów stolarskich pojawili się coraz liczniej także Polacy. Przewrót w rozwoju stolarstwa swarzędzkiego wiąże się z wprowadzeniem w 1890 r. mechanicznej obróbki drewna. Produkcja swarzędzkich stolarzy początkowo przeznaczona była dla okolicznych mieszkańców, z czasem była sprzedawana na coraz dalszych jarmarkach, aż podbiła wielkomiejskie salony w wielu miejscach Niemiec, a następnie odrodzonej Polski. Jeśli w pierwszym dziesięcioleciu XX wieku było w Swarzędzu 30 warsztatów, to już po odzyskaniu niepodległości działało siedemdziesięciu mistrzów, a oprócz tradycyjnych warsztatów powstały też większe zakłady. Organizacją, która stała się „bastionem” samopomocy i instytucją, która pozwoliła do dziś przetrwać rzemiosłu stał się cech stolarzy w Swarzędzu. W 1934 roku zorganizował pierwsze Swarzędzkie Targi Meblowe, a miasto stało się na wiele dziesięcioleci największym w Polsce ośrodkiem stolarstwa i meblarstwa.

Swarzędz słynie z mebli, zakładów stolarskich i tapicerskich nie tylko w Polsce, ale również poza jej granicami. Pierwsza i najbardziej znana firma tej branży, Zakład Stolarski Antoniego Tabaki, powstała na początku XX wieku. Zakład ten dzięki mechanizacji był wówczas jednym z najnowocześniejszych.

Już w okresie międzywojennym w Swarzędzu odbywały się słynne targi meblowe, które stały się tradycyjnym, cyklicznym wydarzeniem swarzędzkim organizowanym przez stolarski cech. W 1938 roku stolarze z Poznania i Swarzędza zostali nawet zaproszeni do wzięcia udziału w Wystawie Światowej w Nowym Jorku i wystawieniu tam własnym produktów. W Swarzędzu sporo jest mniejszych i większych zakładów oraz fabryk meblarskich, działających od lat. Jednym z nich jest otwarty w 1936 roku, znany wszystkim mieszkańcom, Salon  Meblowy Stolarzy Swarzędzkich (początkowo zwany Rzemieślniczym Pawilonem Meblowym) z pawilonem przy ulicy Wrzesińskiej 41, gdzie w ciągu całego roku trwa stała wystawa mebli.